Post die je niet opent, is er niet…

Burak (22) is zijn verleden zat! Al een maand nadat hij in het Huis voor Jongeren terecht kwam, heeft hij de draad van zijn leven weer opgepakt. Die was hij op zijn 14e kwijt geraakt en sindsdien wandelen hulpverleners, politie en reclassering zijn leven in en uit.

‘Ik kon niet goed met mijn moeder overweg en toen in 2009 mijn vader overleed, ging het van kwaad tot erger.’ Wegens ruzies thuis werd Burak op straat gezet door zijn moeder. Maar als jongen van 17, die ook nog eens net zijn vader verloren was, ging het helemaal mis. ‘Het besef dat mijn vader er niet meer was, in combinatie met de vrijheid van het op kamers wonen… dat kon ik helemaal niet aan. Had geen idee wat me te wachten stond. Ik maakte de post niet open en zocht mijn toevlucht in de drank.’

Oorlog in huis
Wegens schulden werd Burak meerdere keren uit zijn woning gezet en zocht steeds weer toevlucht bij zijn moeder; ze konden in feite niet mét elkaar, maar ook niet zonder elkaar. ‘We zijn twee dezelfde karakters en dat zorgde voor oorlog thuis. Wegens huiselijk geweld hebben we allebei een keer een huisverbod gekregen. Fier Fryslân is toen ingeschakeld voor de veiligheid van ons allebei. Via hen hoorde ik voor het eerst van Zienn.’ Zij gaven Burak hulp bij zijn financiën en met een nieuwe woning en een uitkering, ging het een tijdje goed. Toch herhaalde de geschiedenis zich. ‘Ik stopte mijn kop in het zand en hield me niet aan de afspraken. Weet je.. rekeningen die je niet opent, die zijn er gewoon niet…’

Inmiddels zat hij ook al bij de reclassering en hing hem een veroordeling boven het hoofd. ‘Toen kwam Zienn weer op mijn pad. Ik stond al ingeschreven en net op dat moment kwam er een plek voor me vrij. Nu woon ik hier en word ik goed aangestuurd. Ik heb nu een stevige basis en krijg begeleiding van Marco. Ik begrijp nu pas goed wat er bij komt kijken om zelfstandig te wonen.’

Tegelzetter? Jongeren helpen!
Burak weet wat hij kan en weet wat hij wil. Ooit kreeg hij het beroepsadvies ‘tegelzetter’, maar Burak weet wel beter. ‘Ik heb een test gedaan en kan niveau 4 aan. Ik wil later jongeren helpen. Vanaf mijn 14e zit ik al in de hulpverlening, dus ik weet er wel het een en ander van.  Misschien werk ik over een jaar of 8 wel bij Zienn.’

Met ruim 20.000 aan schulden is er werk aan de winkel, maar Burak durft zijn post weer open te maken en praat met gemak over zijn problemen. ‘Als ik erover praat, blijft het niet steeds in mijn hoofd rondspoken.’ Binnenkort leidt het wijkteam hem toe naar de schuldsanering. ’Het wordt een lange periode, maar het is tijd dat er wat aan gedaan wordt. Ik wil mijn verleden afsluiten en niet meer steeds meer met deurwaarders praten. Als het blijft gaan zoals het nu gaat, ben ik zo weer weg. Ja, de knop is in 1 keer omgedraaid…’

 

« lees meer ervaringsverhalen